Toen snoeken.net de lucht in ging, en Wout en Sander het prachtige resultaat van webmaster Markjan te zien kregen, was hun enthousiasme niet te stuiten. We wilden ons allen inzetten voor het succesvol maken van de site. En als beloning voor deze inzet schotelde we onszelf een visvakantie naar Noorwegen of Ierland voor bij het bereiken van de 5000ste bezoeker. We hadden niet kunnen bedenken dat binnen no-time dit aantal bereikt zou zijn. Nu na een half jaar actief, staat de site al op ruim 12000 bezoekers! Maar goed, we moesten óf als de wiedeweerga een reis gaan boeken, óf onze plannen bij gaan stellen. We besloten het laatste. Het alternatieve idee was een "survivalweekend" met de boot. Leven van wat de natuur ons bracht! Maar gezien ons wat verwende karakter kwam de barbecue en koelbox met inhoud al snel op het "wat nemen we mee?" lijstje te staan. Het eerste weekend van juli werd gepland.

Enthousiast zijn we begonnen aan het nieuwe seizoen. Echter levert dit enthousiasme niet de gewenste resultaten op. Al meerdere dagen zijn we uit varen geweest, maar de vangsten vallen bar tegen. Het feit dat alleen de gasten nog wat weten te vangen nemen we dan nog sportief op, al irriteert het op den duur behoorlijk! Het treurige resultaat van 1 snoekje voor Markjan, 0 voor Wout en 0 voor Sander weggezet tegen plusminus 30 vis-uren, geeft een nog treuriger gemiddelde van 0,0333 snoeken per uur! Als je de 4 snoeken die door de gasten zijn gevangen er bij neemt, blijft het aantal per uur ook nog steken op 0,166. Dit beschamende resultaat zorgde er zelfs voor dat we van ons laatste visavontuur niet eens een verslag hebben geplaatst. (5 uur vissen, 0 snoeken) Wel hebben we tijdens ons laatste visavontuur besloten dat het "survivalweekend" beter verplaatst kon worden naar een periode dat het aantal snoeken per uur wat hoger ligt. Persoonlijk vind ik Peter, Wout en Markjan prima volk, maar om er 2 dagen lang mee op 5 vierkantenmeter te zitten zonder de afleiding van een lopende slip, vind ik té veel een survival. We besloten alleen op zaterdag te gaan. Ondanks weerstand van Wout werd de wekker op 4 uur gezet, zodat we 5 uur het ruime sop konden kiezen.

Het was onrustig weer. Beetje onweer in de lucht. Stevig briesje. Wie weet het ideale weertje voor een paar mooie snoeken!? Het eerste uur voeren we langs stekken waar we in het verleden mooie resultaten hebben behaald. Vandaag gebeurde er niets, maar genietend van het begin van een nieuwe dag, een lekker bakkie en slappe praat, kon ons dat weinig deren. Na c.a. 31 vis-uren kwam Wout van de vervelende 0 af! Achter de boot vocht de eerste snoek een verloren gevecht! 69cm op de Rapala Super Shad Bluegill. We hebben de ervaring dat op slechte snoekdagen hooguit de kleine snoekjes wat actief zijn. Deze 69cm gaf ons dus hoop voor de rest van de dag. Vrolijk tuften we verder. Aangekomen bij de duiker die vaak in onze verslagen genoemd wordt, gingen we er voor zitten. In zo'n beetje 50% van de dagen vangen we snoek in deze duiker. En meestal van een mooie maat. Zo ook deze dag! Peter met een groen/zilveren Rapala Super Shad was de gelukkige. In de duiker hapte een grote snoek toe. Peter wist hem goed uit de duiker en tussen de leliebladen door te halen. 84cm schoon aan de haak! Het geloof in een vruchtbare snoekdag nam toe! We hadden vandaag de tijd, dus besloten wat verder van huis te gaan als gewoonlijk. Door de sluis naar wat groter water. Aangekomen op het eerste veel belovende water na de sluis mocht Wout, nog steeds op de Bluegill, de derde snoek van de dag binnenhalen. 58cm. Wout reageerde hier enthousiast op. Niet vanwege voormaat, maar vanwege het feit dat hij Markjan verdrongen had van plaats 1 wat betreft aantal snoeken dit seizoen.

De volgende uren werd het minder. Geen snoek of iets wat op een aanbeet deed lijken. Tot dat Peter een dood gewicht meesleepte en probeerde binnen te halen. Ook Wout zat aan dit dode gewicht vast. Pas dicht bij de boot werd duidelijk dat dit gewicht niet zo dood was als in eerste instantie was gedacht. Een grote snoekbaars van c.a. 75cm kwam aan het wateroppervlak. Toch bleef ons enthousiasme uit. Het beest maakte een zieke indruk, was na de kop enorm opgeblazen, en door Peter vals aangehaakt. Niet goed wetende wat we met deze situatie aanmoesten, besloten we het beest buiten de boot te onthaken. Traag zwom het beest de diepte weer in. Hier werden we ook niet echt veel vrolijker van!

Er volgde een periode van het uitproberen van vele stukken aas. Het nieuwe aas wat ons door Vis-shop.nl en door Vloed kanosport ter beschikking is gesteld werd uitgeprobeerd. Prachtige veelbelovende stukken aas, maar voor een paar uren leverde het geen resultaat. De middag brak aan, en we besloten in een dorpje te gaan snacken. Wegdromend bij de gedachten aan een patatje oorlog en een shoarmarol schrok Sander op van een duidelijke aanbeet. Na c.a. 37 vis-uren was ook hij van de hatelijke 0 af! Op de Shallow tunder redhead van Storm, beschikbaar gesteld door Vis-shop wist hij een 56cm binnen te halen.

Aangezien alleen Wout geld bij zich had, besloten Peter, Markjan en Sander het er goed van te nemen. Toen Wout de gokkast ook nog liet uitbetalen, werd hier dankbaar misbruik van gemaakt en de bestelling verdubbeld. Met een volle maag en een lege knip stapten we weer aan boord.

Het weer werd onrustiger. Amper onderweg kreeg Markjan (c.a. 38 vis-uren en 1 snoek) een duidelijk aanbeet. Helaas bleef het bij een aanbeet, maar het beloofde wel wat. Een paar honderd meter verder gebeurde Sander hetzelfde. Kleine snoeken verschijnen door de vaart van de boot snel aan de oppervlakte. Deze snoek bleef onder. Een grote kolk, en even later een grote rug maakte duidelijk dat dit een hele grote snoek moest zijn. De adrenaline schoot omhoog, maar maakte snel plaats voor grote teleurstelling toen het aas losschoot. De teleurstelling was groot, maar maakte vervolgens weer snel plaats voor bezorgdheid toen de Tomos stil viel. 20km van huis zie je dat niet graag gebeuren. Wout zijn gezicht paste goed bij het dreigende onweer toen bleek dat het probleem groot was. Volwassen maakte hij stampvoetend en mokkend plaats voor Peter en Sander die met frisse moed het motortje eens goed onder de loep namen. Weer hadden we problemen met de bougiekap. Terwijl Sander de kap met een tangetje op de bougie drukte, trok Peter fanatiek aan het koord. De Motor sloeg aan, en Sander achterover. Door zijn grote ogen en zijn rechtopstaand haar werd het bij de rest duidelijk dat er aan het voltage niets mankeert. Nadat Peter met een stukje tape de kap beter bevestigde, en vervolgens ook een optater kreeg, konden we weer verder. Onzeker nam Sander plaats naast de Motor. Deze onzekerheid kwam deels door de schok van net, en deels doordat hij niet zo ervaren is in het varen. Deze bezorgdheid bleek terecht toen Wout vast kwam te zitten en Sander iets te enthousiast de motor omdraaide om terug te varen. Toen hij zag dat hij vergeten was zijn eigen lijn eerst binnen te halen draaide hij van schrik het gas open in plaats van dicht. Met een schreeuw van paniek stuurde hij achteruit de boot inclusief bemanning het riet in. Toen iedereen van de schrik en het lachen bijgekomen was nam Peter zijn plaats over, en kon Sander weer doen waar hij goed in was. (mooi zitten dom kijken) Op de redhead van Storm wist hij vervolgens wel een snoek van 53cm binnen te halen.

We voeren richting ons eigen en bekende viswater. Daar nog niet aangekomen hapte een mooie snoek op de blauwe super shad van Markjan. Maar ook deze snoek wist snel los te komen. We hadden met Markjan te doen. C.a. 40 vis-uren, 1 snoekje. Daarnaast wisten verschillende snoeken op tijd aan zijn handen te ontsnappen. Met als dieptepunt de snoek die Sander voor hem wist te verspelen, een paar weken terug, door gestuntel met het net. De volgende duiker kwam eraan. Eerst een aanbeet op het aas van Sander. Toen 2 seconde niets, en vervolgens een aanbeet op het aas van Wout. 66cm op de Rapala Super shad redhead. Inmiddels zaten we al 13 uur op de boot, en vonden we het mooi geweest. Richting huis wist Wout zijn nummer 4 te vangen op deze zelfde redhead. 52cm dit keer.

Allen gunde we Markjan zijn snoek, het was Peter die nummer 8 van de dag aan zijn lijn kreeg. Toegehapt op de blauw/zilveren Rapala Super Shad. Echter flikte Sander het zelfde geintje als een paar weken terug. Het schepnet misschien té snel onder de snoek. De snoek geeft een paar klappen, haakt het aas in het net, en komt zelf los. De teleurstelling aan boord was groot. Sander was opgelucht en blij. "Stel je voor dat dit weer bij Markjan was gebeurt!"

Oké, 7 snoeken binnengehaald (5 verspeeld). Is weggezet tegen 14 vis-uren nog niet erg veel (0,5 snoek per uur). Maar het was toch een mooie en gezellige dag. Met de foto van de 84cm van Peter als trofee.

Sander.

Het resultaat van vandaag is: